پرسش و پاسخ

در ابتدا ویژگی‌های حکومت استبدادی را مطرح و آن ها را با ویژگی‌های حکومت ولایت فقیه در قانون اساسی، مقایسه می‌کنیم. حکومت‌های استبدادی با همه تنوعی که دارند در و
ولایت در جمیع صُور دارد، لکن تولی امور مسلمین و تشکیل حکومت بستگی دارد به آرای اکثریت مسلمین، که در قانون اساسی هم از آن یاد شده است و در صدر اسلام تعبیر می‌شده
پس از تشکیل حکوم حقّه‌ی نبی اکرم (صلی الله علیه و اله) و حتی سال ها بعد از آن بزرگوار ـ که تا حدود زیادی همان خط و همان طریق در خطوط بارز جامعه رعایت می‌شد ـ ه
ر اساس ادله “و لایت فقیه”، فقیه جامع شرایط از طرف امام معصوم (علیه السلام) منصوب به نصب عام است، نه نصب خاص؛ لذا در مورد فقیهان یک عصر، دو فرض متصور است:
در صورت تشکیل حکومتى با زعامت فقیه و تصویب یک قانون اساسى زیر نظر او و با توجه به ولایت مطلقه وى، آیا فقیه می‌تواند خود قانون را تغییر دهد یا در محدوده‌اى گسترد
اکثریت قریب به اتفاق علماى شیعه، افزون بر پذیرش اصل حکومت اسلامى، فقیه را (چه بنابر نظریه انتصاب و چه بنابر نظریه انتخاب) ولىّ امر و زمام‌دار می‌شمارند و او را
بعضی ها نظرشان این است که: سفر چهارمی که ملاصدرا مطرح می کند در واقع به انقلاب برمی گردد، یا تئوری ولایت فقیه برآمده از یک نگرش صدرایی است، در حالی که در اسفار
مسئله‏ "ولایت فقیه" به مفهوم زمامدارى جامعه اسلامى از سوى کسى که به مقام اجتهاد در فقه رسیده، از دیدگاه برخى، امرى جدید در تاریخ اندیشه اسلامى است و قدمت آن کمت
با توجه به این‌که شورای نگهبان را رهبر انتخاب می‌کند و شورای نگهبان صلاحیت کاندیداهای ریاست جمهوری را تأیید می‌کنند و آنها هم مجلس خبرگان را که مجلس خبرگان رهبر
کلمه ولایت مطلقه در عصر پیامبر اکرم (ص) به این معنا استعمال شده است که اگر رسول اکرم (ص)، شخصی را به انجام کاری امر کنند، انجام آن حتی اگر از سخت ترین کارها هم

صفحه‌ها